Twee passages uit Na verzet komt (r)evolutie van Clarice Gargard.
Tijd is een curieus menselijk construct. Het is iets wat niet echt bestaat, of althans niet zo lineair als wij bedacht hebben, maar toch bepaalt hoe we leven. Tijd is niet in steen gebeiteld maar rekt zich op en trekt zich samen als elastiek. Een heel leven met de juiste persoon naast je kan als een minuut voelen, terwijl een minuut in het verkeerde gezelschap soms een eeuwigheid duurt. Het idee van tijd als iets non-lineairs bestaat al langer binnen inheemse culturen.
Chanda Prescod-Weinstein stelt dat we niet regelrecht van punt A naar punt B bewegen maar ons non-lineair door tijd en ruimte verplaatsen. Zo kan een gebeurtenis in het verleden invloed hebben op de toekomst, maar kan de toekomst of het heden ook het verleden veranderen.